คำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นหัดแต่งนิยาย

คำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นหัดแต่งนิยาย

คำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นหัดเขียนนะครับ

1. เล็กไปใหญ่

ขึ้นชื่อว่ามือใหม่แล้วประสบการณ์จะน้อย แทนที่จะเริ่มต้นเรื่องยาว ๆ ตัวละครห้าสิบหกสิบตัว ก็เริ่มต้นด้วยเรื่องเล็ก ๆ มีตัวละครไม่กี่ตัวไปก่อน ทำเรื่องง่าย ๆ ให้สำเร็จก่อนแล้วจึงค่อยขยับขยาย ไม่เช่นนั้นพอเจอความยากของการทำเรื่องใหญ่ ๆ แล้วจะท้อจนเลิกเขียนไปเสียก่อน

2. เขียนให้เข้าใจได้ง่ายก่อนแล้วค่อยให้ความสำคัญกับลูกเล่นลีลา

เปรียบเทียบง่าย ๆ เหมือนมีคนมาถามทางเรา เราต้องบอกทางให้กระชับ เข้าใจง่าย สื่อความหมายชัดเจน พาเขาไปถึงจุดหมายได้ แทนที่จะอธิบายว่าต้นไม้ข้างทางสวยแค่ไหน ตึกหลังนั้นมีประวัติความเป็นมาอย่างไร แต่คนฟังกลับหลง ไปไม่ถึงที่หมายเสียอย่างนั้น หยาบแต่รู้เรื่อง ดีกว่าสละสลวยแต่อ่านแล้วงง เมื่อคล่องในการสื่อความหมายแล้วจึงเสริมเพิ่มความสละสลวยสวยงามเข้าไปในภายหลัง

3. หาข้อมูล

ถ้าเขียนเรื่องราวที่มีรายละเอียดเฉพาะทาง จงหาข้อมูลเอาไว้ล่วงหน้าก่อนที่จะเขียน กับเรื่องเล็กน้อยอาจจะไม่เท่าไร แต่บางเรื่องที่เป็นกุญแจ เป็นปมสำคัญ ถ้าเขียนโดยไม่มีข้อมูลเลยจะโดนวิจารณ์อย่างหนัก ตัวอย่างเช่นเขียนนิยายฆาตกรรมที่มีการใส่ยาพิษลงในระหว่างการปรุงอาหาร บอกชื่อทางเคมีของยาพิษชัดเจนแต่กลับไม่ทราบว่ายาพิษตัวนั้นจะเสียสภาพความเป็นพิษเมื่อผ่านความร้อน สำหรับนักเขียนถ้าพลาดแบบนี้มีเสียศูนย์นะครับ เป๋เอาง่าย ๆ ขาดความมั่นใจไปเลยก็มี

4. วางโครงเรื่องให้จบก่อนค่อยลงมือเขียน

การเขียนนิยายโดยวางโครงเรื่องเอาไว้ก่อนจะเขียนได้ง่ายกว่า การด้นสดแบบให้ตัวละครผลักดันเนื้อเรื่องไปเองอาจจะทำให้นิยายมีชีวิตชีวา แต่ก็ออกทะเลได้ง่าย ๆ อย่างเลวร้ายคือหาทางลงไม่ได้ ไม่ทราบว่าจะจบเนื้อเรื่องอย่างไร อาจจะไม่มีข้อกำหนดตายตัวว่านักเขียนจะต้องเขียนแบบวางโครงเรื่อง หลายคนอาจจะคิดว่าการวางโครงเรื่องเป็นการปิดกั้นจินตนาการของนักเขียน แต่สำหรับมือใหม่ผมคิดว่าเริ่มต้นจากการวางโครงเรื่องก่อนดีกว่าครับ

5. หมายเหตุจุดสำคัญ

เวลาที่มีปมหรือเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในนิยาย ให้บันทึกเอาไว้เพื่ออ้างอิงในภายหลัง จะได้ทราบว่าไม่พลาดอะไรตรงไหน

6. เตรียมตัวรับทั้งคำชมและคำด่า

เราไม่สามารถเขียนนิยายให้ถูกใจคนทุกคนได้ “ไม่มีทาง” เราจะได้รับคำชมให้หัวใจได้พองโต ยิ้มได้จนมุมปากแทบฉีกถึงใบหู ในขณะเดียวกันเราก็จะได้รับคำด่า ที่ทำให้เกิดรูโหวงในช่องท้อง น้ำตาคลอ หัวคิ้วผูกกันเป็นโบ
อย่าลอยเหลิงถ้าโดนชม อย่าถ่วงจมถ้าโดนด่า ความรู้สึกมันบังคับไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่คิดถึงมันมากเกินไปได้ ตรงนี้คงต้องใช้เวลาหน่อยจึงจะปรับตัวทำใจกันได้ นักเขียนนิยายดัง ๆ โดนกันมาหมดแล้ว ยิ่งในโลกปัจจุบันที่อินเทอร์เน็ตทำให้คำพูดคำวิจารณ์ต่าง ๆ เข้าถึงตัวผู้แต่งได้ง่าย ถ้าไม่ฝึกตนให้แข็งแกร่งก็จะยืนหยัดได้ลำบากครับ

 

Comments are closed.