วินัยของคนญี่ปุ่นในงาน Comiket 81

วินัยของคนญี่ปุ่นในงาน Comiket 81

นี่คือภาพวิดีโอของงานคอมิเกตครั้งที่ 81 ซึ่งจัดขึ้นในปี 2011 ในแต่ละปีจะมีงานคอมิเกตในญี่ปุ่นสองครั้ง ครั้งแรกตอนปลายฤดูร้อน ครั้งที่สองในเดือนธันวาคมก่อนวันปีใหม่

จุดมุ่งหมายหลักของงานคอมิเกตนี่ก็คือการเปิดโอกาศให้นักเขียนการ์ตูง มังหงะ (Manga การู์ตูนญี่ปุ่น) มือใหม่ได้ขายงาน โดจินชิ (Doujinshi) เป็นงานการ์ตูนที่อิงตามตัวละครจากการ์ตูนที่มีชื่อเสียงหรือเป็นที่รู้จักอยู่ก่อนแล้ว อาจจะอิงเนื้อเรื่อง อิงตัวละคร อิงโลกของการ์ตูน ผลงานบางชิ้นก็ย่ำแย่จนน่าใจหาย แต่บางชิ้นก็น่าตื่นตาตื่นใจ บางครั้งถึงกับแยกกันไม่ออกเลยว่าคนเขียนนั้นเป็นนักเขียนตัวจริงหรือไม่กันแน่ เพราะวาดออกมาได้เหมือนมากทั้งลายเส้นและตัวละคร

งานจำนวนมากเป็นการ์ตูนโป๊ แต่ไม่ใช่ว่าจะเป็นการ์ตูนโป๊ไปเสียหมด นอกจากการ์ตูนโดจินชิแล้วยังมีกิจกรรมอย่างอื่นที่เกี่ยวข้องกับการ์ตูนอย่างเช่นการ คอสเพลย์ (Cosplay) งานออริจินอล (งานที่เขียนโดยไม่อิงกับการ์ตูนของคนอื่น) ของนักเขียนการ์ตูนมือใหม่ สินค้าที่แฟน ๆ เป็นผู้ผลิตอย่างเช่น เกม อัลบั้มรูปภาพ เข็มกลัด โปสเตอร์ และอื่น ๆ บู๊ทของบริษัทต่าง ๆ จะมีสินค้าที่ขายเฉพาะงานคอมิเกตและการประกาศที่สำคัญต่าง ๆ สินค้าหลายชนิดที่มีขายในงานคอมิเกตนี้เป็นสินค้าเฉพาะอย่างเฉพาะช่วงเวลาจริง ๆ บ้างก็เป็นเพราะว่าสินค้านั้นเป็นที่นิยมมากจนขายหมดอย่างรวดเร็ว บ้างก็เนื่องจากโอกาศพิเศษ ในงานคอมิเกตแต่ละครั้งจะมีโดจินชิขายมากกว่าหมื่นเรื่อง

คอมิเกตเป็นงานการ์ตูนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใหญ่กว่างาน Comic Con ใหญ่กว่างานวิดีโอเกม ใหญ่กว่าทุกงานที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ถ้าจะมีงานชุมนุมที่ใหญ่โตทัดเทียมกับงานคอมิเกตก็เห็นจะเป็นเฉพาะกิจกรรมทางศาสนาขนาดใหญ่หรือมหกรรมการแข่งกีฬาระดับโลก อย่างน้อยก็ในด้านของจำนวนผู้เข้าร่วม งานคอมิเกตที่มีระยะเวลาเพียงสามวันในการจัดแต่ละครั้งมีผู้เข้าร่วมถึง 500,000 คน

งานทั้งหมดนี้ถูกจัดขึ้นที่ศูนย์นิทรรศการขนาดใหญ่ชื่อ Tokyo Big Sight แม้จะเป็นศูนย์นิทรรษการขนาดใหญ่มีพื้นที่กว้างขวาง แต่เมื่อมีคนมากกว่า 100,000 คนเข้าใช้งานในเวลาเดียวกันพื้นที่กว้างกลับกลายเป็นอึดอัดคับแคบ ส่วนหนึ่งก็เนื่องมาจากนักเขียนโดจินชิที่มีชื่อเสียงและผลงานเป็นที่นิยมมักจะขายของหมดก่อนเจ้าอื่น ๆ ส่งผลให้คนที่อยากไดหนังสือก่อนของหมดต้องรีบมาเข้าแถวต่อคิว เป็นคิวยาวที่มีคนต่อแถวนับหมื่นคน

ตัวงานเปิดตอนสิบโมงเช้า การตั้งเต็นต์นอนหน้างานรอเวลาเปิดถูกห้ามไปหลังจากเกิดปัญหาขึ้นก่อนหน้านี้ ดังนั้นถ้าคุณจะมาเข้าแถวให้เร็วที่สุดคุณก็ต้องเดินทางมาด้วยรถไฟขบวนแรกในเวลา 05.45 ที่สถานี Kokusai Tenjijou ถ้าเดินจากสถานีรถไฟถึงทางเข้าที่จัดงานจะใช้เวลาประมาณห้าถึงสิบนาที ทางเดินเกือบทั้งหมดจะมีหลังคาคลุมกันแดดฝนซึ่งเต็มไปด้วยโฆษณาการ์ตูนต่าง ๆ ลานจอดรถอันกว้างขวางจะเต็มไปด้วยผู้คนอย่างรวดเร็ว ขนาดที่ว่าถ้าคุณไปถึงที่ในเวลาแปดโมงเช้า คุณจะเริ่มเข้าแถวต่อคิวตั้งแต่ลงจากรถเลยทีเดียว

ที่คุณเห็นในวิดีโอข้างบนนั้นคือลานกว้างหน้าบันไดทางขึ้น Tokyo Big Sight เป็นจุดสุดท้ายที่คุณต้องต่อแถวก่อนเข้าไปในงาน คือต่อแถวจากสถานีรถไฟ มาต่อแถวที่ทางเดิน จากนั้นมาต่อแถวที่ลาดจอดรถแบบเป็นกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะถูกนำทางเข้าไปในงานทีละกลุ่ม และคุณก็จะได้เข้างานในที่สุด เวลาที่ใช้ไปกับการต่อแถวในขั้นตอนนี้อยู่ที่ประมาณสองชั่วโมง แต่ถ้าคุณรอจนถึงบ่ายคุณก็จะได้เข้างานโดยที่ไม่ต้องต่อแถวกับใคร ถึงตอนนั้นของดี ๆ ก็ขายหมดไปไม่เหลือแล้วครับ

ถึงแม้จะต่อแถวกันมาตั้งแต่ลงรถไฟ แต่พอเข้าไปในงานแล้วคุณก็ต้องต่อแถวอีกรอบหนึ่งอยู่ดี นักวาดที่มีชื่อเสียงจะมีแถวยาวที่กินเวลานานกว่าชั่วโมงจากท้ายแถวไปถึงหัวแถวที่บู๊ตเพียงบู๊ตเดียวจากบู๊ตลักษณะเดียวกันอีกนับพัน มีแถวของบู๊ตอาหาร แถวเข้าห้องน้ำ แถวเครื่องขายน้ำหยอดเหรียญ แถวสำหรับเดินจากห้องโถงหนึ่งไปยังอีกห้องโถงหนึ่ง แถวสำหรับเดินผ่านพื้นที่คอสเพลย์ แถวสำหรับถ่ายรูปคอสเพลย์ “แต่ละคน” แถวขึ้นลงบันได แถวออกประตู แถวเข้าประตูและอีกมากมาย

ถึงแม้จะเต็มไปด้วยปัจจัยที่ชวนให้เกิดความโกลาหลมากมาย แต่งานคอมิเกตนี้กลับดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แน่นอนว่าในงานมีพื้นที่ไม่พอสำหรับการต่อคิวยาวเป็นแถวเดียว แถวที่มีความยาวมากเป็นพิเศษบางครั้งจะต้องยืดต่อขยายผ่านพื้นที่ซึ่งมีคนเดินผ่านเป็นจำนวนมาก ทำให้ต้องมีการแบ่งแถวตัดแยกเปิดทาง บางแทวต้องยืดยาวออกนอกประตูไปจนถึงห้องโถงใหญ่ห้องอื่น เรื่องที่ว่ามองจากหัวแถวไม่เห็นท้ายแถวนี้เกิดขึ้นอยู่เป็นประจำ

แถวที่มีความยาวเป็นพิเศษนี้จะมีการจัดการเป็นพิเศษ คือมีป้ายที่ท้ายแถวระบุว่าแถวนี้เป็นแถวของบู๊ตไหน อาจจะเป็นป้ายตัวละครของนักเขียนเจ้าของบู๊ตที่มีสีสันสดใสโดดเด่น มีการระบุถึงของที่ขายในบู๊ตบนป้าย ตัวป้ายจะถูกส่งต่อจากหัวแถวไปจนถึงท้ายแถวและคนที่อยู่ท้ายสุดจะต้องถือป้ายเอาไว้จนกว่าจะมีคนมาต่อท้างจึงมอบป้ายส่งต่อไป และคนที่รับป้ายก็จะต้องรับหน้าที่นี้ต่อไปเช่นเดียวกัน

การจัดระเบียบโดยรวมนั้นเป็นไปอย่างยอดเยี่ยม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีความโกลาหลชุลมุนเกิดขึ้น โดยเฉพาะเมื่อคุณเข้าไปในโซนของนักเขียนที่ยังมีชื่อเสียงน้อย พื้นที่สำหรับจัดงานแม้จะกว้างขวางแต่คุณก็จะรู้สึกเหมือนหลงเข้าไปในห้วงทะเลของผู้คน การหาช่องทางเดินไปยังจุดหมายของตัวเองนั้นทำได้ยากยิ่ง คุณอาจถูกกระแสผู้คนซัดไปมาได้ง่่าย ๆ เพราะคนจำนวนมากจะมีกำลังผลักดันอย่างมหาศาล การมองหาแถวคิวของบู๊ตเล็ก ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ความตั้งใจที่จะไปซื้อหนังสือที่ต้องการอาจจจบด้วยความล้มเหลว คุณอาจพลาดเล่มสุดท้ายเพราะหาคิวของบู๊ตที่ต้วเองต้องการไม่เจอ คนที่ต่อคิวผิดแถวก็ยังมี

คอมิเกตเป็นงานที่ให้ประสบการณ์ไม่เหมือนงานใด ๆ ถ้าคุณเป็นแฟนการ์ตูนตัวจริงคุณก็น่าจะวางเป้าหมายเอาไว้ว่าชีวิตนี้ต้องไปเยี่ยมเยือนสักครั้ง

ที่มา reddit.com

Comments are closed.