Browsed by
Tag: บันทึกประจำวัน

โหระพาอิตาลี

โหระพาอิตาลี

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น คือว่าโหระพาไทยนั้นก็คุ้นเคยและทราบดีอยู่แล้วว่ามีกลิ่นมีรสอย่างไร แต่โหระพาอิตาลีนี่มันจะเป็นแบบไหนก็ได้แต่จินตนาการ คือรู้ว่ามีการใช้โหระพาแบบนี้ในอิตาลี ไม่ว่าจะเป็นการโรงหน้าพาสต้าชนิดต่าง ๆ หรือโรยหน้าพิซซาเพื่อให้กลิ่นหอน แต่มันหอมแบบไหน หอมอย่างไร ผมอยากรู้มานานจนในที่สุดก็ตัดสินใจสั่งซื้อเมล็ดพันธุ์จากร้านขายออนไลน์ จัดการคลุกดินโรยลงในกระบะยางรถยนต์ ขึ้นง่ายดีทีเดียว

อ่านต่อ อ่านต่อ

พักสายตา

พักสายตา

ช่วงนี้สายตาผมแย่ลง มาก วุ้นในตาเสื่อมมองเห็นหยากไย่ลอยไปมามากมาย ตาซ้ายมืดกว่าตาขวา สาเหตุก็บอกได้ว่าเกิดจากการใช้ดวงตามากเกินไป จ้องหน้าคอมพิวเตอร์มาตั้งแต่วัยรุ่น ผ่านไปยี่สิบกว่าปีตาก็เสื่อม ทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้จึงพยายามถนอมสายตาให้มากขึ้นด้วยการพักสายตา 5 นาทีทุก ๆ ชั่วโมงซึ่งไม่น่าเชื่อว่าจะช่วยได้มากถึงขนาดนี้

ผมตั้งนาฬิกาให้เตือนทุก ๆ ชั่วโมง เมื่อได้ยินเสียงเตือนแล้วก็จะเปิดเพลงที่มีความยาว 5 นาทีพอดี หลับตาลงและบริหารกล้ามเนื้อคอไหล่ ทำไปเรื่อย ๆ จนครบห้านาทีจึงย้อนกลับไปทำงานหน้าคอมต่อ หลังจากที่ทำต่อเนื่องมาได้สามวันก็รู้สึกได้เลยว่าดีขึ้น ทั้งอาการปวดคอและอาการล้าตา แนะนำให้ทำกันครับ

อาหารเสริมในรายการโทรทัศน์

อาหารเสริมในรายการโทรทัศน์

ช่วงนี้ผมต้องอยู่บ้านเนื่องจากการปิดเมืองสกัดการแพร่กระจายของ Covid-19 และมีโอกาสได้ดูโทรทัศน์มากขึ้นเนื่องจากแม่ผมเปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้ตลอด ที่นอนผมเองก็อยู่ในห้องนั่งเล่นซึ่งกั้นไว้ด้วยผ้าม่านจึงได้ยินเสียงจากโทรทัศน์ตลอด ด้วยเหตุนี้ผมจึงได้สังเกตว่าในรายการโทรทัศน์เหล่านี้ถ้าหากได้เชิญดารานักแสดงมาคุยออกรายการแล้วก็จะมีการโฆษณาขายครีมขายอาหารเสริมกันอยู่ตลอด

ผมทราบมาก่อนแล้วว่าการโฆษณาเช่นนี้มีอยู่เป็นประจำ แต่ไม่คิดว่าจะมีเยอะมากถึงเพียงนี้ เหมือนกับว่าขอแค่มีชื่อเสียงแล้วก็จะต้องขายครีมขายอาหารเสริม โดยเฉพาะคอลลาเจนทั้งหลายซึ่งเอาจริง ๆ แล้วแม้ร่างกายจะดูดซึมได้แต่ก็ไม่สามารถนำไปใช้ได้อย่างที่โฆษณาเอาไว้มากมาย ขอเพียงแค่ค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตไม่นานก็จะทราบถึงข้อเท็จจริงนี้

ผมเองมีดาราและผู้มีชื่อเสียงที่ชอบใจอยู่หลายคน เมื่อได้เห็นเขาเหล่านี้โฆษณาขายของเช่นนี้แล้วก็รู้สึกแย่

อยากซื้อแต่ซื้อไม่ได้

อยากซื้อแต่ซื้อไม่ได้

วันนี้เงินผมเข้าและได้เห็นว่า Pixel Gamer Maker MV ลดราคาเหลือ 524 บาท จึงตั้งใจที่จะซื้อมาเก็บไว้เพื่อที่จะสร้างเกมเอาไว้ขายทีหลัง แต่พอกดจ่ายเงินใน Steam แล้วปรากฏว่าจ่ายไม่ได้เพราะบัตรเครดิตมีปัญหา

บัตรเครดิตของผมนี้เป็นบัตร VISA ที่ได้มาจากการสมัคร B1st ของธนาคารกรุงเทพ ก็คือบัตร ATM ที่ใช้ซื้อของออนไลน์ได้เหมือนบัตรเครติดนั่นแหละครับ แต่ปัญหาก็คือว่าบัตรมันหมดอายุเพราะธนาคารกรุงเทพยกเลิกการใช้งานบัตรในลักษณะนั้น หมายความว่าผมต้องสมัครบัตรใหม่เพื่อที่จะใช้จ่ายเงินซื้อของออนไลน์ ซึ่งคงจะไม่ทันเวลาโปรแกรมลดราคาแล้วจึงต้องปล่อยโอกาศนี้ไปก่อน รอให้ลดราคาใหม่แล้วค่อยซื้อเอา ระหว่างนั้นก็เปิดบัญชีใหม่กับธนาคารใกล้บ้านแล้วทำบัตรใหม่เอา คิดว่าจะทำบัตรเดบิตธรรมดา แต่บัตรเหล่านี้ก็ต้องเสียเงินปีละ 200-300 ไม่รวมค่าสมัครตอนแรก เบื่อกับอะไรแบบนี้เหมือนกันแต่คงทำอะไรไม่ได้

ปั้นโมเดลโต๊ะใน Blender 2.8

ปั้นโมเดลโต๊ะใน Blender 2.8

เอาจริง ๆ แล้วนี่เป็นการหาเรื่องเขียนลงบล็อกมากกว่า พอดีช่วงนี้เขียนบล็อกติดต่อกันหลายวัน พอได้ได้เขียนก็จะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป

ผมเปลี่ยนจากที่ใช้ Lightwave 3d มาเป็น Blender 2.8 อย่างเต็มตัวแล้ว การทำงานก็ไม่รู้สึกว่ายากอะไร หน้าตาโปรแกรมใช้งานง่ายขึ้น โต๊ะเรียนตัวนี้ปั้นขึ้นมาอิงกับที่มีขายในเว็บสำหรับใช้ในห้องเรียน ผมเลือกแบบที่เคยใช้ในชั้นเรียนของตัวเอง ยังไม่ได้ทำสีทำอะไรให้สมบูรณ์แบบ ยังมีเรื่อง Shader ที่ต้องปรับให้เหมาะสมกับการใช้ใน Webcomic มากกว่านี้

ทำไมต้องเปรียบเทียบ

ทำไมต้องเปรียบเทียบ

หลายวันก่อนผมได้เจอมิวสิควิดีโอของ Chanmina เพลง Doctor โดยบังเอิญ ได้ดูแล้วก็รู้สึกว่าเพลิดเพลินดี ไม่ว่าจะเป็นในด้านของดนตรี ความหมายของเพลง หรือวิดีโอ แต่พอไปอ่าน comment ก็ได้เห็นการเปรียบเทียบระหว่าง jpop กับ kpop ซึ่งผมเองก็ไม่เข้าใจนักว่าจะเปรียบเทียบไปเพื่ออะไร ฝ่ายหนึ่งก็จะบอกว่าฝ่ายตนดีกว่าอีกฝ่าย อีกฝ่ายก็จะเข้ามาแย้ง เถียงกัน ข่มกันไปมา ทั้งที่ความจริงแล้วความชอบของคนเรานั้นแตกต่างกัน ใครจะชอบสิ่งไหนมันก็เป็นความคิดส่วนตัวของคนคนนั้น มันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมาแข่งขันเกทับกันเลย ผมเองก็ชอบทั้ง jpop และ kpop อร่อยทั้งสองอย่าง เหมือนส้มตำกับไก่ย่าง ต้มเนื้อกับต้มปลา รสชาติต่างกัน อร่อยไปคนละอย่าง ไม่มีความจำเป็นต้องไปเถียงกันว่าอันไหนดีกว่า

วันที่เหน็ดเหนื่อย

วันที่เหน็ดเหนื่อย

Image by PublicDomainPictures from Pixabay 

วันนี้เป็นวันที่ผมรู้สึกแย่ทั้งวัน ไม่ว่าจะเป็นอาการเจ็บข้อนิ้วที่ยังอยู่ไม่หายไปไหน แว่นตาที่ขีดข่วนเป็นรอยแต่ยังไม่มีเงินจะตัดแว่นไหม่ อาการมึนงงเหนื่อยหน่ายไม่อยากทำอะไร กินอะไรก็ไม่อร่อย อยากจะไปขุดดินทำแปลงผักออกกำลังกายแต่ก็ไม่อยากให้นิ้วมือเจ็บมากกว่านี้ อะไร ๆ ก็แย่ไปหมด เมื่อคืนนี้ก็นอนยากกว่าปกติ วันนี้ไม่รู้จะเป็นเหมือนเมื่อวานไหม อยากอาบน้ำเวลาอาบเสร็จแล้วแม่ก็จะบ่นว่าตัวเหม็น ต้องรอให้แม่เข้านอนก่อนถึงจะอาบได้ แย่ เซ็งสุด ๆ หวังว่าพรุ่งนี้จะดีกว่าวันนี้

ไวรัส Covid 19 กับผมที่เป็นเบาหวาน

ไวรัส Covid 19 กับผมที่เป็นเบาหวาน

Image by Arek Socha from Pixabay 

จริง ๆ มันก็เป็นความรู้ใหม่ที่ผมไม่เคยทราบมาก่อนว่าคนที่เป็นเบาหวานนั้นมีภูมิคุ้มกันต่ำกว่าคนทั่วไป จากเดิมที่ผมคิดแค่ว่าแผลจะหายช้าแต่ไม่คิดว่าจะมีผลเรื่องภูมิคุ้มกันต่ำด้วย หมายความว่าผมเป็นกลุ่มเสี่ยงที่จะเสียชีวิตจากไวรัส Covid 19 ตัวนี้

จากที่ผมติดตามข่าวสารทั้งจากในและนอกประเทศดูแนวโน้มแล้วเห็นว่าโอกาสที่จะเกิดการระบาดอย่างรุนแรงในประเทศไทยนั้นมีสูงมาก ปัญหาก็คือกลุ่มผู้ติดเชื้อที่ไม่แสดงอาการและสามารถเดินทางไปมาในประเทศได้ มาตรการการป้องกันที่ดำเนินอยู่ในเวลานี้คือควบคุมเฉพาะผู้ที่มีอาการคือตัวร้อนมีไข้เท่านั้น ไม่สามารถคัดกรองผู้ที่ติดเชื้อแต่ยังไม่มีอาการซึ่งได้รับการยืนยันแล้วว่ามีอยู่จริง

ผมยังหวังว่าการระบาดนี้จะถูกควบคุมเอาไว้ได้ ถึงแม้อัตราการเสียชีวิตจะมีน้อยแต่ความสามารถในการแพร่เชื้อของไวรัสนั้นมีสูงมากจนน่ากลัว

ฝาขวดที่เปิดยากที่สุด

ฝาขวดที่เปิดยากที่สุด

ช่วงนี้ผมชอบกินน้ำหวานอย่างหนึ่งคือ น้ำผึ้งมะนาวโซดายี่ห้อ Maxi Honey Lime รสชาติถูกปาก ซ่ากำลังดี แต่ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งของน้ำหวานยี่ห้อนี้ก็คือฝาขวดที่เปิดยากมาก เปิดยากที่สุดในขวดน้ำที่ผมเคยเจอมาในชีวิต ผมต้องใช้ฟันกัดถึงจะหมุนฝาให้เปิดได้ มองในมุมของผู้ทำธุริกิจแล้วการที่ขวดเปิดยากเช่นนี้ผมว่ามันจะทำให้ลูกค้าเปลี่ยนใจไปซื้อยี่ห้ออื่นแทน อยากให้มีการปรับปรุงแต่ไม่แน่ใจว่าเจ้าของกิจการจะมีโอกาสได้เห็นบล็อกโพสต์นี้ไหม

เวลาต้มมัน

เวลาต้มมัน

เอาจริง ๆ แล้วนี่เป็นเรื่องที่ไร้สาระอยู่บ้าง จนถึงเวลาที่เราต้องใช้ความรู้ในเรื่องนี้จริง ๆ นั่นแหละเราจึงจะเข้าใจว่าความรู้พื้น ๆ นี้เป็นสิ่งสำคัญ ผมพยายามต้มมันให้ได้ในเวลาพอดีมาแล้วหลายครั้ง ส่วนใหญ่ก็ต้องเอามันใส่หม้อต้มต่อเพราะว่ามันยังไม่สุกดี จนในที่สุดผมก็พอจะเลือกเวลาได้อย่างเหมาะสม

ตั้งน้ำในอุณหภูมิห้อง ใส่มันลงไปโดยไม่ต้องรอให้น้ำเดือดก่อน หัวมันขนาดเท่าข้อมือจะใช้เวลาประมาณ 18-20 นาทีก็จะสุกพอดี เราสามารถใช้ส้อมจิ้มจนทะลุได้ไม่ติดแกนแข็งภายใน พยายามเลือกหัวมันที่มีขนาดไล่เลี่ยกันมันจะได้สุกพร้อมกัน แต่ถ้าเลือกไม่ได้ก็ตักเอามันหัวเล็กออกก่อนในช่วงเวลาประมาณ 13 – 15 นาทีหลังเอามันใส่หม้อ ถ้ามันหัวเล็กกว่านั้นก็เอาออกก่อน อาจจะในช่วงเวลา 10 – 13 นาที

ผมไม่ทราบว่ามันต่างชนิดกันจะใช้เวลาต้มนานกว่ากันไหม ปกติแล้วผมจะต้องมันเทศเป็นหลักครับ