Browsed by
Tag: บันทึกประจำวัน

เอากล้าผักไร้ดินลงขวด

เอากล้าผักไร้ดินลงขวด

เสียบฟองน้ำและกล้าผักลงในคอขวด
เสียบฟองน้ำและกล้าผักลงในคอขวด

หลังจากที่เพาะกล้าเอาไว้ห้าวัน ตอนนี้กล้าผักสลัดก็งอกออกมาพร้อมที่จะลงขวดแล้วครับ ที่จริงจะรอนานกว่านี้หน่อยก็ได้แต่ผมอยากรีบจัดการให้เสร็จเร็ว ๆ เลยเอากล้ามาลงขวดวันนี้เลย วิธีการที่ผมใช้ดูความพร้อมของกล้าผักก็คือยอดเล็ก ๆ ของใบแท้ที่เริ่มงอกครับ

Read More Read More

เพาะเมล็ดผักใหม่สำหรับปี 2560

เพาะเมล็ดผักใหม่สำหรับปี 2560

กล้าที่เอาลงขวดน้ำแล้ว
กล้าที่เอาลงขวดน้ำแล้ว

วันนี้ได้ฤกษ์สำหรับการเพาะเมล็ดผักสำหรับปลูกผักแบบไร้ดินครับ ความจริงทำไว้ชุดหนึ่งแล้ว แต่ชุดนี้จะเป็นการทำแบบเก็บรายละเอียดและความคืบหน้าทุกขั้นตอนให้เรียบร้อย

ผมเคยปลูกผักแบบไฮโดรโพนิกส์มาก่อนแล้ว แต่เป็นการปลูกแบบเติมอ็อกซิเจน คือต้องมีปั๊มลมและหัวฟู่เอาไว้ทำฟองอากาศ แต่คราวนี้ผมจะทดลองปลูกแบบ Kratky เพื่อดูว่ามันจะให้ผลผลิตได้ดีพอใช้หรือไม่ เกี่ยวกับการปลูกผักไฮโดรโพนิกส์แบบ Kratky เดี๋ยวผมจะเขียนบทความอธิบายหลังจากที่ทดลองได้สำเร็จแล้วนะครับ วันนี้ก็ดูขั้นตอนการปลูกผักของผมไปก่อนก็แล้วกัน

Read More Read More

ชีวิตบ้านนอกที่แตกต่างจากชีวิตในเมือง

ชีวิตบ้านนอกที่แตกต่างจากชีวิตในเมือง

ปิ้งมันบนเตาถ่าน ไฟแรงมาก ต้องลดไฟลง
ปิ้งมันบนเตาถ่าน ไฟแรงมาก ต้องลดไฟลง

กลับมาอยู่บ้านนอกได้เกินหนึ่งสัปดาห์แล้วแต่สิ่งที่ยังไม่เคยชินก็ยังคงมีอีกหลายอย่าง ส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่หลงลืมไปเพราะไปใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพนานเกินสิบปี

การซื้อของ

จากที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองจนเคยชินกับการเลือกซื้อของที่อยากได้ตามใจ ตอนนี้การซื้อของก็ต้องเปลี่ยนไป เดิมทีจะเป็นการเลือกหยิบสินค้าที่แพ็คเอาไว้แล้วเรียบร้อยแล้วนำไปจ่ายเงิน ไม่ว่าจะเป็นเห็ด ผัก ปลาทูหรือเนื้อหมู อย่างมากก็ตักใส่ถุงแล้วนำไปชั่งที่จุดชั่ง แต่ตอนนี้ต้องบอกแม่ค้าว่าอยากได้อะไร หมูสองขีด ผักสิบบาท ไข่สิบบาท (ไข่นี่เลือกเบอร์ไม่ได้ด้วย) รูปแบบการซื้อของและการทำอาหารก็ต้องเปลี่ยนไป ก่อนนี้ผมจะซื้อของมาก่อนแล้วค่อยคิดว่าจะทำอะไร คือดูว่าอะไรราคาถูกอะไรลดราคาจากนั้นจึงคิดเมนู ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นคิดเมนูก่อนแล้วค่อยไปตลาด เลือกซื้อวัตถุดิบที่ต้องการแล้วค่อยนำมาประกอบอาหาร

สิ่งหนึ่งที่ไม่ค่อยได้พบบ่อยนักในตอนที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพก็คือสินค้าที่เจ้าของสวนนำมาขายเองในราคาถูก เมื่อวานนี้ผมซื้อฝรั่งแป้นลูกใหญ่ห้าลูกในราคาเพียงยี่สิบบาท มีลูกหนึ่งที่ไม่ค่อยอร่อยนัก รูปทรงก็บิด ๆ เบี้ยว ๆ ไปบ้าง แต่เทียบกับฝรั่งที่มีขายในกรุงแล้วถือว่าราคาถูกกว่ากันมากเพราะเจ้าของสวนขนมาขายด้วยตัวเอง จิ้มพริกเกลือกินไปก็ไม่เลวครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้กินขนมหวานเพราะว่ามีผลไม้ให้กินเยอะ หลัก ๆ ก็ฝรั่งกับส้มครับ

Read More Read More

ปรับปรุงสวนครัวเสร็จแล้วหนึ่งขั้น

ปรับปรุงสวนครัวเสร็จแล้วหนึ่งขั้น

สวนครัวถางหญ้าแล้ว
สวนครัวถางหญ้าแล้ว

ถางหญ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ สวนครัวของผม ต่อไปก็คือการขุดดินมาถมให้สูงทำเป็นแปลงผัก ตอนที่ผมถางหญ้าและขุดพลิกดินเก่าขึ้นมานี้ผมสับโดนไส้เดือนไปหลายตัวเหมือนกันครับ รู้สึกแย่นิด ๆ แล้วก็ทำให้นึกถึงสมัยตอนที่ตัวเองยังเด็ก ผมใช้ไส้เดือนเกี่ยวเบ็ดปักตามคันนา ตกปลาได้แบบไม่รู้สึกอะไรมากมาย โตขึ้นมาแล้วกลับกายเป็นใจอ่อนกว่าตอนที่เป็นเด็กเสียอย่างนั้น แปลกดีเหมือนกัน

Read More Read More

กลับมาอยู่บ้านนอกและเริ่มทำสวน

กลับมาอยู่บ้านนอกและเริ่มทำสวน

สวนครัวน้อย ๆ รก ๆ
ส่วนน้อยรก ๆ

กลับมาอยู่บ้านนอกแล้วครับ หลังจากใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพเกือบสิบปี ในที่สุดก็กลับมาบ้านเก่า ความจริงบ้านหลังนี้เป็นบ้านยายผมครับ พอยายเสียแล้วก็แบ่งมรดกที่ดินให้ลูก ก็ปรับปรุงบ้านยายเก่าเป็นบ้านใหม่ ผมกลับจากกรุงเทพแล้วก็ไปอยู่ที่นี่

จะว่าไปแล้วชีวิตผมก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก ทำงานก็ไม่ได้ทำในออฟฟิศ ส่งงานก็ออนไลน์ รับเงินก็ออนไลน์ ที่เปลี่ยนไปก็คือที่อยู่สำหรับจ่าหน้าซองจดหมาย

สิ่งแรกที่ได้สัมผัสเมื่อกลับมาบ้านก็คือการนอนหลับที่ดีกว่า จากเดิมผมนอนแปดชั่วโมงไม่อิ่ม เมื่อกลับมาอยู่บ้านผมนอนแค่หกถึงเจ็ดชั่วโมงก็หลับเต็มอิ่มซึ่งเยี่ยมมากเลยครับ ทำให้เวลาสำหรับใช้ในแต่ละวันมีมากขึ้น

มีโปรเจกที่จะทำหลายอย่างเลยครับ แต่แรกสุดก็คือการฟื้นฟูสวนครัวเล็ก ๆ หลังบ้านก่อน ผมค่อนข้างหงุดหงิดที่ต้องไปซื้อผักกินทั้งที่มีที่ดินสำหรับปลูกผักเองตั้งเยอะแยะ แต่สวนที่ทิ้งไว้เป็นเวลานานอยู่ในสภาพที่เต็มไปด้วยหญ้า อย่างที่เห็นในภาพนั่นแหละครับ

Read More Read More

ปวดคอพานทำให้ปวดหัว

ปวดคอพานทำให้ปวดหัว

ปวดคอ
Brittany Smith

ผมมีอาการปวดหัวครับ ปวดอยู่เป็นสัปดาห์เลยทีเดียว กินยาแก้ปวดก็ไม่ช่วยเลย ใช้ชีวิตลำบากมาก ๆ เพราะงานนักเขียนนั้นต้องใช้สมองมากเป็นพิเศษ ลองได้ปวดหัวแล้วล่ะก็เป็นแต่งนิยายไม่ออกครับ ไปหาหมอก็แล้ว นอนพักผ่อนก็แล้ว พยายามทำหลายต่อหลายอย่างแต่ไม่มีวิธีการไหนได้ผลเลยแม้แต่อย่างเดียว จนกระทั่งวันหนึ่งผมนึกขึ้นได้ว่าเคยมีอาการเช่นนี้มาก่อน ปวดหัวแบบกินยาแล้วไม่หายเหมือนที่เป็นอยู่เป๊ะ ๆ และผมจำได้ว่าอาการปวดหัวครั้งนั้นเกิดจากการนอนตกหมอนจนคอเคล็ด กล้ามเนื้อคอและท้ายทอยที่เกร็งแข็งทำให้อาการปวดลามขึ้นไปถึงบนหัว

ตอนที่นวดกล้ามเนื้อบริเวณคอด้านหลังบริเวณหลังใบหูกับส่วนเชื่อมต่อระหว่างคอกับหัวนั่นเองที่ผมรู้สึกได้ทันทีว่าอาการดีขึ้น ตอนนวดนี่ปวดมากเพราะกล้ามเนื้อเกร็งอยู่ แต่หลังจากนวดแล้วอาการปวดหน่วง ๆ ปวดแบบค้างคาก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง วันต่อมาก็แทบจะหายเป็นปกติแต่ผมก็ต้องนวดต่อไปอีกสักระยะหนึ่งจนกว่าจะหายดี ต้องพยายามจำเอาไว้เผื่อว่าจะเกิดอาการเช่นนี้อีก สรุปคือตอนนี้ผมนอนหนุนหมอนไม่ได้ หนุนแล้วปวดคอครับ

ความเครียดที่บังคับควบคุมไม่ได้

ความเครียดที่บังคับควบคุมไม่ได้

ไข่เครียด
ไข่เครียด

ความเครียดนั้นเป็นสิ่งที่แปลกประหลาด ผมเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่เครียดไม่คิดมาก เรื่องต่าง ๆ ก็สามารถปล่อยผ่านไปได้โดยไม่กังวลกับมันมากเกินไป แต่เมื่อได้เป็นโรคความดันผมจึงได้เข้าใจว่าจริง ๆ แล้วความเครียดเหล่านั้นไม่ได้หายไปไหนเลย มันยังคงซ่อนตัวอยู่ภายในรอการปะทุอยู่ตลอดเวลา จะว่าไปแล้วความเครียดก็น่าจะถูกจัดอยู่ในหมวดอารมณ์ความรู้สึกที่ยากจะควบคุมบังคับได้ เรารู้ว่าตัวเองเสียใจแต่บังคับไม่ให้ตัวเองไม่เสียใจไม่ได้ เรารู้ว่าตัวเองมีความสุข แต่บังคับตัวเองไม่ให้สุขไม่ได้ สิ่งที่พอจะทำได้เพื่อคลายความเครียดนั้นก็เห็นจะมีแต่การ “เห็นซึ้ง” ในตัวตนของความเครียดนั้น

Read More Read More

จุดโฟกัสบนภาพรวม

จุดโฟกัสบนภาพรวม

ลูกศร ซ้ายขวา

วันนี้แต่งนิยายแล้วอ่านความเห็น รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ผู้อ่านไม่ชอบตัวละครหนึ่ง คือจริง ๆ ผมก็คิดไว้แล้วว่าตัวละครตัวนี้จะต้องขัดใจใครหลายคน แต่มันก็ชวนให้คิดลึก ๆ ลงไปถึงรากฐานของตัวละครว่าทำไมการปฏิบัติตัวของตัวละครตัวหนึ่งส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของผู้อ่านได้มากขนาดนั้น แรงผลักดันใดที่ไปกวนความรู้สึกของผู้อ่านขึ้นมาจนเกิดปฏิกิริยาตอบสนองอันหลากหลาย

มันทำให้ผมคิดพิจารณาลึกเข้าไปอีกว่าสิ่งที่ทำให้เราชอบหรือไม่ชอบคนหนึ่งนั้น อะไรที่ส่งผลกระทบมากกว่า ระหว่างเรื่องที่เราไม่ชอบเพียงเรื่องเดียวของคนคนหนึ่ง หรือตัวตนโดยรวมของคนนั้น ๆ

การรับรู้ส่วนที่ดีของผู้คนนั้นเป็นเรื่องง่าย แม้ว่าความดีในมุมมองของแต่ละคนจะต่างกันแต่ก็มีจุดร่วมกันอยู่พอสมควร แต่การยอมรับส่วนที่เลวร้ายของคนคนนั้นเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก ถามว่าขีดจำกัดของคนคนหนึ่งสำหรับคนคนหนึ่งจะมีมากแค่ไหน แค่ไหนจึงจะเรียกว่าเลวร้ายจนรับไม่ได้ แค่ไหนจึงเรียกว่าเขายังมีส่วนที่ดีของเขาอยู่

ตัวตนของมนุษย์นั้นใช้เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างขอดีข้อเสียเหล่านี้ใช่หรือไม่ ถ้าอยู่ตัวคนเดียวไม่เกี่ยวข้องกับใครเรื่องนี้ก็คงไม่ส่งผลกระทบให้ใครเดือดร้อน แต่ถ้ามีเหตุจำเป็นให้ต้องอยู่ร่วมกันแล้วคุณจะปล่อยให้เรื่องเช่นนี้บงการความคิดคุณมากเพียงไร

สิ่งที่เราไม่รู้จัก

สิ่งที่เราไม่รู้จัก

Cricket โดย Joe Grassby
Cricket โดย Joe Grassby

วันนี้ผมทำเว็บปั่น sportstore.trafficmanager.net ซึ่งเป็นเว็บเกี่ยวกับอุปกรณ์กีฬา (คาดหวังไว้กับเว็บนี้พอสมควร) ก็เป็นเว็บรวมอุปกรณ์สำหรับกีฬาชนิดต่าง ๆ กีฬาส่วนใหญ่ผมก็จะคุ้นเคยอยู่แล้ว Cricket เองผมก็เคยได้ยิน แต่ไม่คิดว่านี่เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมาก ๆ ในหลาย ๆ ประเทศ ถือว่าเหนือความคาดหมายเป็นอย่างมาก

ผมเคยมีความรู้สึกแบบนี้กับอเมริกันฟูตบอล คือไม่เข้าใจ ไม่รู้จัก ทำไมกีฬาแบบนั้นจึงเป็นกีฬายอดนิยมในอเมริกา แต่พอได้มาพบกับคริกเก็ตที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน เพียงแต่เปลี่ยนประเทศ ความรู้สึกของผมก็เปลี่ยนไป ในประเทศอื่น ๆ ก็คงจะมองกีฬาที่ไม่เป็นที่นิยมในอีกประเทศหนึ่งเหมือนกัน คนที่ชอบอเมริกันฟุตบอลในอเมริกาก็จะพูดกันว่าฟุตบอลเป็นกีฬาขี้สำออย นิด ๆ หน่อย ๆ ก็ล้มแกล้งทำเป็นเจ็บ แต่คนจากประเทศที่ไม่เล่นอเมริกันฟุตบอลก็จะคิดไปอีกอย่างหนึ่งคือเห็นว่าอเมริกันฟุตบอลนั้นเป็นกีฬาที่น่าเบื่อ

ก็นานาจิตตังล่ะครับ แต่ใครชอบกีฬาแบบไหนก็เป็นเรื่องของเขา เราไม่จำเป็นต้องไปล้อเลียนเสียดสีกัน มีความสุขกับกีฬาของเราก็พอแล้วครับ แต่กติกาของคริกเก็ตนี่มันสุดยอดจริง ๆ นะครับ ยิ่งอ่านยิ่งงง 😅

ปั่นเว็บ

ปั่นเว็บ

กลับมาปั่นเว็บต่อแล้วครับ ทิ้งไปนานมาก 30 เว็บที่ทำไว้ สามารถทำเงินให้ผมได้ประมาณ 60 USD ต่อเดือน ตอนนี้แผ่วลงมาเหลือ 40 USD แล้ว ถ้าไม่ทำเพิ่มรายได้ก็คงจะลดลงเรื่อย ๆ ตอนที่เขียนบล็อกนี้ก็ได้มาประมาณ 20 USD ถึงสิ้นเดือนก็คงได้ไม่ถึง 40 USD

ตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันจะทำรายได้ให้เป็นจริงเป็นจัง หรือว่าทำเงินให้มากขนาดที่เลี้ยงตัวเองได้ แต่เอาเข้าจริง ๆ เว็บก็ทำเงินให้ได้ไม่น้อย 60 USD ก็ประมาณ 2,100 บาท จ่ายค่าธรรมเนียมในการถอนเงินมา 500 แล้วก็ยังเหลือใช้ 1,600 ตกเว็บละ 50 บาทต่อเดือน ถ้าหนึ่งเดินผมทำทุกวัน วันละเก็บ ก็จะได้ 30 เว็บ หรือ 1500 บาทต่อเดือน เว็บที่ทำในแต่ละรอบเดือนจะทำเงินได้ประมาณสามเดือน ก็จะเป็นเงินประมาณ 4,500 และเว็บที่ทำเพิ่มเข้ามาในเดือนต่อไปก็จะเสริมรายได้ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ

สำหรับงานที่เสียเวลาเพียงวันละ 1-2 ชั่วโมง แล้วให้รายได้เดือนละ 4,500 – 5,000 บาทนี่ผมเห็นว่าดีมาก ๆ เลยครับ เวลานอกเหนือจากนั้นยังไปทำเงินได้อีกมากมาย เอาไปแต่งนิยาย วาดรูป เขียนการ์ตูน 😀 ยอดเยี่ยมมากเลยครับ